Papa en mama wilden eigenlijk een echte
fiets voor mij kopen, maar aangezien ik dat helemaal niets vind en omdat
ik eigenlijk qua lengte nog net te klein ben, hebben ze op advies van de
fietsverkoper een loopfiets voor mij gekocht (alvast voor mijn verjaardag).
Dit is een fiets zonder trappers. Dat lijkt heel makkelijk, maar is echt
heel moeilijk. Het is heel goed om te leren je evenwicht te bewaren. Als
je dat kan, dan kun je heel hard vooruit komen. De verkoper zei dat als
ik dit goed kan, dat als ik echt ga fietsen dan meteen zonder zijwieltjes
kan fietsen. Nou, dat zou een mooie leuke bijkomstigheid zijn. Eenmaal
een paar keer geoefend, vind ik het inderdaad ook best leuk om te doen.
Zelfs Dave vindt het nog leuk en verliest af en toe bijna zijn evenwicht
in de bochten. Dus ook voor hem komt het nog goed van pas.....



